บทที่ 17 ที่แท้ก็เป็นหมอผี

มะปรางค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาพบว่าตัวเองนอนอยู่บนฟูกหนาในห้องนอนของอินทร์ อาการตัวร้อนผ่าวและตัวสั่นจากพิษไข้เมื่อคืนบรรเทาลงไปมากแล้ว เมื่อสติเริ่มกลับคืนมา ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนก็ทยอยผุดขึ้นมาในหัวเป็นฉาก ๆ

ภาพตัวเองยื่นมือไปถูไถแผงอกล่ำสันของพ่อหมอหนุ่ม รวมถึงคำพูด มะปรางรีบยกมือขึ้นกุมแก้มตัวเองไว้แน...